Nee.
Nee, alleen het domein is even overleden, misschien komt het ooit terug. Moeite met cijfers? Het bos is ook bereikbaar via ghehehe.nl/arduenn of hankenkittekat.nl/arduenn.
Nee.
Nee, alleen het domein is even overleden, misschien komt het ooit terug. Moeite met cijfers? Het bos is ook bereikbaar via ghehehe.nl/arduenn of hankenkittekat.nl/arduenn.
De eerste wonderlijke weken in Turkije waren achter de rug en Mek, mijn reisgenoot (tijdens onze reis was Mek zijn alias, vernoemd naar het tweede deel van het woord voor brood, het eerste woord wat we leerden in Turkije, ik heette Ek, een stuk makkelijker dan mijn echte naam; bovendien hilariteit alom als we ons voorstelden, of we wel wisten wat ‘ekmek’ betekent, nee, we hebben geen idee, vertel eens, nee echt? Wat een bizar toeval!) Mek dus, vond dat we te veel geld hadden uitgegeven aan treinen en bussen, we moesten maar eens gaan liften. De eerste lift was gelukkig van korte duur. Een vrachtwagen nam ons mee, we zaten opgepropt in de cabine, mijn benen vielen in slaap door de opgeproptheid, niet een beetje maar alle gevoel verdween geheel dus ik was blij toen we werden aangehouden door een groep soldaten. Het was op dat daar in het oosten van Turkije oorlog dus overal was het leger aanwezig. Ik sprong uit de vrachtwagen en zakte door mijn benen, ik had enkele minuten nodig om weer te kunnen staan.
Ik verwen Kittekat altijd met de prachtigste cadeaus op moederdag. Een stofzuiger, een grote pan voor stoofvlees die ik echt nodig had en een tijdje terug een ijsmachine. Vooral met die laatste is Kittekat erg blij, ik maak bijna wekelijks zwaar chocoladeijs. Hieronder het recept.
Ik zal maar niet over mijn uiterst vermoeiende weekje met een nymphomane in Canada schrijven, daar houdt Kittekat niet van. Het was ook niet het mooiste of spannendste avontuur wat ik in Canada beleefde, wel het laatste: ik ben van haar weggevlucht, het werd mij te vermoeiend. In plaats daarvan zal ik vertellen over een suf avontuur wat ik een week hierna in Seattle beleefde.
Ze komen niet zo heel vaak in het nieuws maar positief zal het meestal niet zijn. Zigeuners, of Roma, noem ze zoals je wilt, worden in verband gebracht met illegale criminaliteit en een bandeloze leefstijl maar bijna nooit wordt er een zigeuner veroordeeld: het beeld wat we hebben wordt gevormd door vermoedens, slechts weinig beschaafde mensen zijn ooit in een zigeunerkamp geweest en kunnen vertellen wat daar gebeurt. Van die weinige mensen ben ik er een en ik kan u slechts verklappen dat de dingen die daar gebeuren, ‘s nachts gelukkig, het daglicht niet kunnen verdragen.
Op mijn zestiende ging ik voor het eerst met vrienden op vakantie. Met de trein via Munchen en door Joegoslavië, smerige bierscheten laten in een slaapcoupé in de zomerse middaghitte. Twee vrienden en twee vriendinnen gingen er mee en we campeerden onder een paar dennebomen aan het strand buiten het dorp tussen de Griekse scharrelhandelaartjes, mensen die ‘s avonds nootjes en plastic rotzooi aan de toeristen probeerden te verkopen. Er was ook een man die kalamboki verkocht, geroosterde maïskolf.
Zoals je in Nederland de paddentrek hebt zo heb je in Mexico de tarantulatrek. Als jonge gymnasiast, voordat ik een vroegtijdige schoolverlater werd en een leven als kansarme jongere besloot te gaan leiden fietste ik elke dag vanuit Castricum naar Alkmaar. Gedurende een korte periode, ik denk maar een of twee dagen, lag het stukje weg vlak na het Heiloër Bos, vlak voordat je bij de viaduct over de ringweg komt (waarvanaf we jaren later ‘s nachts op de terugweg uit Parkhof na een punkconcert wel eens op auto’s zeken), dat stukje weg dus na het bos in dat ietwat vreemde misplaatste stukje platteland lag dan bezaaid met paddenlijken. Een extra laag asfalt waarover de schoolgaande jeugd met volle boekentassen achter op de fiets over heen glibberde.
Het recept voor Dronken Koe heb ik al eens eerder opgeschreven, inmiddels is het een aantal jaar later en heb ik het een klein beetje verfijnd; zo zitten er enkele tips in voor de luie kok. Dit recept is bedoeld voor twee mensen die best drie dagen achter elkaar hetzelfde willen eten.
Het recept voor pasta di papa heb ik al eens ergens gepubliceerd maar omdat ik geen zin heb om het op te zoeken schrijf ik het gewoon opnieuw. Maar dan met puree. En iets gedetailleerder. Dit recept is bedoeld voor twee personen die best vier dagen achter elkaar hetzelfde willen eten.
Vandaag moest ik bij een bedrijf zijn dat op de derde en vierde verdieping van een kantorenpand huist. Je zou denken dat je dan gewoon op de juiste bel moet drukken, maar nee, je moest eerst een handleiding lezen.
Ik kan me niet eens meer herinneren waar het vorige postje over ging, zo lang geleden is het dat ik hier iets schreef. In die tussentijd is er een hoop gebeurd, denk ik. Zo heb ik een Twitterclient voor kinderen (meer specifiek, eigenlijk alleen voor Kiki) gemaakt en ik heb een blog gemaakt waar ik mijn liefde voor onzin en mijn afkeer van nut en efficientie kwijt denk te kunnen. En Adolf is in de fik gevlogen.
Sinds kort maakt Kiki foto’s met de iPhone van Kittekat. Dus ik heb een fotosite voor haar gemaakt. De layout is een versimpelde versie van mijn eigen fotosite. Laat ik het eerst maar eens over mijn eigen site hebben, daar heb ik al lang geen promotie meer voor gemaakt. Daarna zal ik uitweiden over Kiki’s nieuwe eigen fotosite. Waarschuwing: het is een nogal nerdy stukje, onderaan staat een eenvoudig recept voor pizza.
Als een oude kerel met zijn handen op zijn rug zo recreëert Kiki door de woonkamer. Ze loopt tegenwoordig ook achteruit met een grote grijns op haar gezicht. Of ze bochelt een stukje. Dan vouwt ze haar schouders naar voren, haar armen zo veel mogelijk tegen elkaar aan, handpalmen vooruit gericht, nek uitgestrekt met een ietwat kromme rug. Waarom ze dat doet, ik heb echt geen idee. Als ik het haar vraag dan zegt ze “Pakku”. Maar dat zegt ze over alles waarvan ze het juiste woord niet kent.
Jezus Garistus! Sinds april niet meer upgedate! Alsof ik niks meemaak! Alsof ik nergens meer een mening over heb! Ik! Ik, Hank, die geen mening zou hebben! Ik word gevreesd om mijn mening! Terecht! Op basis van pure willekeur ben ik het er niet mee eens! Ongeacht het onderwerp, ongeacht mijn gelijk! Prutswerk! Ga drukwerk maken als je het internet niet begrijpt! Wanneer kan ik met pensioen! Maar op mijn eigen blog ben ik stilletjes. Ssst.
Al weken zijn we bezig om het hout voor een terras in onze tuin te krijgen. Eerst konden we niet besluiten welke houtsoort we moesten nemen, daarna bleek onze keuze te duur, vervolgens bleek de tweede keuze te goedkoop, onbetrouwbaar dus, maar uiteindelijk vond ik een enthousiaste houthandel in Friesland die prachtig geschaafd siberisch lariks kon leveren voor een betrouwbare prijs. Afgeleverd tot voor de deur. Ik ging meteen akkoord.
Al een tijdje maakte ik me een klein beetje zorgen om wat er gebeurt met alle links op twitter, of in de mail, of gewoon op websites, die via services als TinyUrl gaan. Als TinyUrl de rekening van zijn servers niet meer kan betalen is in één keer een heel groot deel van het internet stuk. Voor eigen gebruik had ik, om die reden (en nog wat redenen die ik hier uitleg) een eigen korte URL aangeschaft. De URL’s die ik zelf post heb ik op die manier zelf in de hand. Blijft natuurlijk over het probleem van anderen die via een shortlink-service naar jouw content linken. Daar is een oplossing voor verzonnen.
Het heeft even geduurd, bijna 4 jaar, maar we hebben eindelijk een mysql database. Hank en Kittekat draait niet meer op Pivot, we zijn overgestapt op WordPress, een blogding wat naar mijn mening iets handiger is. Wat houdt dit in voor onze twaalf trouwe lezertjes? Ten eerste niks. De site ziet er bijna hetzelfde uit, een zeer subtiel afgerond hoekje op de kaders voor mensen met een echte browser daargelaten. En de layout is wat upgedate voor de huidige breedbeeldschermen. En het reactieformulier is anders.
Een jaar of wat geleden bekeek ik dat nieuwe sociale netwerk Twitter eens en zag dat het niks voorstelde. Vanaf dat moment zag ik mijn uitgebreide bron aan interessante rss-feeds opdrogen: steeds minder interessante artikelen verschenen er. Die interessante artikelen, en vooral de discussies die daar bij horen, bleken allemaal op Twitter te staan. Ik besloot mijn account weer op te graven.
We kunnen nog niet met pensioen, helaas: geen gigantische geldprijs voor Hank en Kittekat. Misschien moeten we eens met plan B beginnen. Iets ondernemen waardoor we snel een hele grote berg geld gaan verdienen. Dat druist in tegen mijn luie aard maar wachten op miljoenen heeft mij tot nog toe geen geld opgeleverd. Een bestseller schrijven is de oplossing. Onderwerp?
Er werd geklaagd dat mijn postjes te dweperig werden, of in elk geval dweperige reacties uitlokten. Tijd voor een ouderwetse nerdpost dus. Helaas, voor diegene die niet van nerdpraat houdt, ik heb even geen recept voor je; alle recepten die ik ken heb ik al eens opgeschreven. Maar, omdat ik bijna zeker weet dat je een vrouw bent, hier een videootje van mijn schattige dochter. Terug naar de nerdpraat.
Wat een jurk is voor de transsexueel voor de operatie, dat is een weekendje Venetië voor de transfinancieel: je voelt je even op je plek maar je wordt des te harder geconfronteerd met je gebrek.
Volgend weekend gaan Kittekat en ik vier jaar liefde vieren in de geboortestad van Giacomo Casanova, de man die zijn hele leven zocht naar de liefde, er veel van geproefd heeft maar de ware nooit heeft mogen smaken. De arme man. De laatste keer dat ik er was voelde ik mij als Casanova, zoekende, reizende en dolende, mijzelf voorhoudend tevreden te zijn. Inmiddels heb ik zijn memoires vele malen herlezen en leef ik met Kittekat. Anders dan ik toendertijd dacht over het burgerlijke ouderschap, het leven is avontuurlijker geworden; mooier ook.
Hoe verder de vakantie vordert hoe duidelijker het voor mij wordt dat ik geboren ben in een verkeerd lichaam. Ik ben een transfinancieel: iemand die is geboren in het lichaam van iemand die moet werken maar eigenlijk een miljonair is. Daar is vast wel een potje voor ergens, kom maar op met die subsidie.
Op het moment dat ik op de bestelknop wilde klikken zei Kittekat dat ik misschien toch even moest wachten, wellicht was haar paspoort verlopen. En had Kiki niet ook een paspoort nodig? Ach, die villa met zwembad in Gozo is morgen vast ook nog wel te boeken, dacht ik. We zitten nu dus al een week vakantie te vieren in eigen land, in een prachtig appartement in een oude polder in Noord Holland, thuis dus, zelfs leuke vakantiehuisjes in Nederland waren niet meer te krijgen.
Top: niet te groot, makkelijk bellen, makkelijk sms’en, sms ziet er uit als chat, foto’s mailen, aangepaste layouts kunnen maken als dat nodig is, mijn online fotoarchief (lees: foto’s van Kiki) bekijken als ik buiten sta te roken, even kijken of er iets in het Zwarte Bos gebeurt (ook als ik sta te roken), perfecte synchronisatie van contacten en kalenders (waarom kunnen andere telefoons dat niet?? Zo moeilijk kan dat toch niet zijn? Als ze dat eens hadden opgelost dan had ik nu geen iPhone, synchroniseren vind ik noodzakelijk, en nee, goed synchroniseren kon tot nu toe niet met een Mac en een telefoon), Lightroom herkent mijn telefoon als een camera dus de fotootjes die ik er mee maak kan ik goed beheren (ik maak er zelfs kiekjes mee, dat had ik nog nooit met een telefoon gedaan), Visual Voicemail zou enorm heersen als ik wat vaker gebeld zou worden en de telefoon eens niet opnam en de user interface is werkelijk briljant.
Een jaar of acht geleden kocht ik mijn eerste digitale camera. Alle foto’s die ik sindsdien heb gemaakt verhuisden van computer naar nieuwe computer naar nieuwe computer etc. Totdat de collectie te groot werd, toen verhuisde de boel naar een externe harde schijf. En al die jaren vreesde ik de grote crash, de mogelijkheid dat een harde schijf helemaal kapot gaat is redelijk groot. Nu is het grootste deel van de meer dan 7000 foto’s niet heel bijzonder, met digitale camera’s klik ik er altijd lustig op los, maar die paar juwelen die er tussen zitten wil ik niet kwijt. Op zoek naar opslag op externe servers dus, het liefst gedistribueerd en betaalbaar. In dit idioot lange stuk tekst schrijf ik over wat voor service ik heb gevonden, hoe ik dat heb ingericht, hoe ik mijn bestanden kan benaderen en met welke browsers en helemaal onderaan staat nog een simpel maar belangrijk basisrecept.
De loftrompet afsteken over de iPhone kan altijd nog en dat komt zeker nog wel want het is een bijzonder ding, eerst even zeuren. Je kan geen mp3′s of m4a’s als ringtone instellen. De enige telefoon ter wereld zo ongeveer die dat niet kan (of liever, niet wil: Apple wil óók een monopolie op ringtones voor de iPhone, stelletje MicroSchoften). Maar gelukkig is dat te omzeilen. Beetje omslachtig, maar het is mogelijk om gratis bijvoorbeeld Welcome To The Jungle van Guns and Roses te draaien als je gebeld wordt.
UPDATE: onze kast staat in de movisi galerij!
De muren zijn geverfd, de kasten staan, (bijna) alle lampen hangen, de boekenkasten staan op hun plek en zijn gevuld, de tafel wordt gebruikt om aan te eten, de loungebank in de tuin doet het goed, Kiki heeft een nieuw bedje en slaapt tegenwoordig in haar eigen kamer en de vloer die begon dit weekend ENORM te bobbelen. In de hal ontstond in twee uur tijd een heuvel van maar liefst 15 centimeter hoog. Was het huis ineens toch niet meer klaar.
Voor de niet nerds, aan het eind van dit stukkie een recept.
Zo. Apple heeft wat nieuwe speeltjes. Natuurlijk de iPhone, ik blijf maar twijfelen of ik hem moet kopen. Kittekat heeft sinds kerst al zo’n ding en zij is er nog steeds blij mee. En ik blijf hem eigenlijk ook te gek vinden. Er zit een redelijke browser op, syncen met kalenders, contacten en dat soort dingen gaat als vanzelf, je kan er mee bellen, sms-en werkt als chatten en dat is soms erg handig, mail kan je ontvangen en makkelijk versturen. Alleen vind ik het een vrouwending. Dat is niet neerbuigend bedoeld, ik wil er alleen maar mee zeggen dat hij veel te groot is voor een broekzak maar juist helemaal goed voor een handtas: echt een flink ding is het, zodat hij makkelijk te vinden is tussen alle zooi die nu eenmaal in zo’n tasje moet zitten. Bovendien geeft hij heel veel licht als ie overgaat. Misschien moet ik een jaartje wachten tot de iPhone Mini uitkomt.
De leukste verhalen zijn toch die verhalen die prachtig beginnen, mooie, leuke, romatische avonturen waarin uiteindelijk iets mis gaat. Zo zijn Sarah en Kees, onze goede vrienden uit Antwerpen, nu al weer een tijdje een reis aan het maken door China en Mongolië. Elk verhaaltje begint weer prachtig, idyllisch en avontuurlijk maar eindigt met een fantastisch stukkie zelfleedvermaak. Een wandeling door een prachtig natuurpark die dankzij de trage gewenning van de ingewanden aan het vreemde voedsel een stuk zwaarder wordt dan gedacht. En zo zal het nog wel even doorgaan, daar op Toerke. Maar wat wil je, als je een land als Mongolië uitkiest als vakantieplek en een oude russische jeep als vervoersmiddel. Het gaat vermakelijker worden. Maar afzien hoeft niet per se in afgelegen gebieden te gebeuren, het kan prima dicht bij huis. Zo is mijn droomverhuizing ineens veranderd in een ware helletocht.
Na zo veel jaar begrijpt nog bijna niemand het. Het internet is geen TV. In de tekst bij een videotje moet je dus niet doen alsof je een tv-presentator bent, geen aankondiging dus, nee je moet zo duidelijk en compleet mogelijk omschrijven wat er zoal te zien en te horen is op de video. Om een paar redenen. (1) Niet iedereen kan/wil de video zien, (2) Niet iedereen kan/wil het geluid bij de video horen.
Dan heb ik het niet over de standaard LOL-posts op een weblog, ik heb het over nieuwsvideo’s op flinke sites die zichzelf serieus nemen. Helaas lezen alleen lolposters dit weblog. Receptje dus.
Over hoe een vrouw een geboorte ervaart zijn boeken en blogposts genoeg geschreven. Minder is er bekend over hoe het voor een man is om naast zijn pijn lijdende vrouw te zitten, soms uren lang. Laat ik maar eens in deze publicatieleemte duiken al weet ik dondersgoed dat niemand er iets aan zal hebben. Elke geboorte is, heb ik mij laten vertellen, anders, net zoals elke man. Het zal dus een persoonlijk relaas worden. Ik ben van plan om hierna voorlopig te stoppen met schrijven over kinderen krijgen en hebben, de reacties van sommige mannen worden mij te gênant. Het gekwezel is erger dan dat van mijn moeder. Van mijn moeder echter kan ik het wel begrijpen, daar krijg ik geen krampen van plaatsvervangende schaamte van en daar ga ik niet van over mijn toeren waar mijn kleine uk weer van schrikt, waar wij allemaal weer ongelukkig van worden. Na deze post over de geboorte, voornamelijk bedoeld om aanstaande vaders een beetje gerust te stellen, probeer ik gewoon weer een nerd te worden.
Het heeft even geduurd maar het resultaat mag er absoluut wezen. Binnenkort meer nieuws, voorlopig moet u het even hier mee doen. Iedereen maakt het overigens hardstikke goed.
Midden in de nacht werd ik wakker van Kittekat die aan de antieke deurklink van de WC zat te morrelen. “Gewoon de klink omhoog doen en dan loslaten”, mompelde ik, zo krijg je die deur namelijk dicht. “Nee, dit is niet goed, dit is niet goed”, piepfluisterde Kittekat terug. Ik zat meteen rechtop in bed en zag mijn vrouw, mijn liefde, in een plas bloed staan. Ga maar liggen moppie, ik bel de vroedvrouw wel, het komt allemaal goed. Ik was bang dat ze leeg zou lopen.
Terwijl Kittekat de ene na de andere post over zwangerschap en kinderen krijgen schrijft heb ik het alleen maar over nerdy zaken zoals zoekmachines en nieuwe websites. Alsof het me helemaal niks doet, het feit dat ik over een kleine maand met twee dames samenwoon. Natuurlijk doet het me hardstikke veel. Ik heb alleen geen uk in mijn buik zitten dus ik merk er wat minder van, denk ik.
Voor het eerst in zo te zien een jaar was ik weer eens bij de kapper. En bij de kapper hoor je roddels. Ik werd geknipt door een Surinaamse man die door een van zijn collega’s gevraagd werd of hij vanmiddag mee gaat een biertje drinken. Nou, daar had hij helemaal geen zin in. Die collega die blijft maar lullen en hij zegt de raarste dingen. Zo had die collega in een of ander geschiedenisboek een pracht van een roddel gelezen, waarschijnlijk ergens tussen een paar regels door.
Het zwarte bos heeft last van spammers. De boswachter heeft dus besloten om het nutteloos te maken voor spammers om te reageren. Dat is een wezenlijk andere benadering dan de meeste spam-bestrijdings tools, die maken het voor iedereen ingewikkelder om een reactie te plaatsen. Reacties moeten ineens aan regels gaan voldoen of de gebruiker moet JavaScript aan hebben staan. De boswachter heeft eens nagedacht waaróm spammers eigenlijk spammen. Het antwoord daarop is heel simpel: door te spammen zorg je er voor dat jouw site hoger komt te staan in de zoekresultaten. De boswachter heeft toen besloten om het Zwarte Bos gewoon in zijn geheel te verwijderen uit alle zoekmachines, dan heeft spammen gewoon geen zin. Dat blijkt dus een stuk lastiger te zijn dan je zou denken, sterker nog, het lijkt gewoon onmogelijk te zijn om sites helemaal te verwijderen uit de index van zoekmachines.
De Daily Mieuw is nu een paar weken online en de stathoerprogramma’s doen hun werk. Daar zijn inmiddels wat interessante statistieken uit gekomen. Het aantal bezoekers mag op zich natuurlijk met een factor tien omhoog, om te beginnen, maar dat gaat wel lukken, denk ik, de content is gewoon goed, men moet de site alleen nog even weten te vinden. Bezoekersaantallen zijn op zich niet het interessantste van de statistieken. Interessanter vind ik bijvoorbeeld het gedrag van de verschillende zoekmachines.
Eindelijk weer een weekendje naar ons geliefde Antwerpen. We zouden donderdagmiddag vertrekken maar een of andere onverlaat had een zijraam van Adolf ingeslagen en de radio er uit gehaald. Dus in plaats van luisteren naar het prachtige geluid van de acht cilinders van Adolf, we luisteren namelijk bijna nooit naar de radio, zaten we glas te vegen en de garage te bellen. En in plaats van donderdag kwamen we vrijdag aan, en in plaats van met de auto kwamen we met trein wat op zich wel meeviel als je de R&B fans tussen Den Haag en Rotterdam die meezongen met hun mobiele telefoontje en de ontspoorde familie die non-stop aan het brullen was vanaf Rozendaal tot Amsterdam Centraal even buiten beschouwing laat. Met de trein naar Antwerpen kan dus ook, we zullen het onthouden, mocht er ooit weer eens iets mis zijn met Adolf.
Een paar weken geleden keek Kittekat me aan en vroeg, op zo’n manier dat ik zeker geen ‘nee’ kan zeggen, of ik een website voor haar wilde maken. Ze wilde toch eens iets met die roddelmanie van haar gaan doen. Een roddelblog dus. Na een heleboel zweet, voornamelijk doordat ik de griep heb, is ie er dan: The Daily Mieuw.
Meer en meer verbaas ik mij over Stichting Brein, de stichting die meent op te komen voor de belangen van artisten. Niet zo zeer vanwege het opkomen voor deze belangen, dat getuigt slechts van naïveteit, neen, ik verbaas mij over de manier waarop deze stichting denkt duidelijk te moeten maken dat ‘piraterij’ niet goed is: ze plaatsen op legaal aangeschafte dvd’s een introductiefilmje waarin staat dat je geen illegale dvd’s moet kopen. Dat was altijd zo, ook bij videobanden, er is alleen een groot verschil: videobanden kun je doorspoelen, op dvd’s kunnen ze het je onmogelijk maken om bepaalde gedeeltes door te spoelen, ik moet dus telkens weer dat vervelende filmpje zien als ik een, gekochte, dvd wil bekijken. Waarom word ik gestraft voor legaal gebruik?
Plemp hier gerust je ergernissen over het stuk zijn van het Zwarte Bos neer. Of schrijf de reactie die je op het bos wilde plempen hier even neer. Checken of het bos het weer doet doe je hier. Als het bos het weer doet dan wordt je daarheen gestuurd, als het bos nog steeds stuk is dan kom je weer hier.
Enkele maanden geleden was ik dolgelukkig met het toen nieuwe programma Parallels Desktop. Het is een programma waarmee je andere besturingssystemen zoals Windows, Ubuntu, Kubuntu en andere Linux distros op je Intel Mac kunt draaien. Tegelijkertijd met OSX en op een alleszins acceptabele snelheid. Ik was daar zo gelukkig mee omdat ik websites moet testen op alle mogelijke browsers. Dat was voordat Parallels uitkwam een ramp. Of ik moest een extra computer gebruiken of ik moest Virtual PC gebruiken, een programma dat als voornaamste feature regelmatig crashen had. Eindelijk kon ik dus lekker snel de nodige tests uitvoeren.
Het was niet zo’n culinair weekend dit keer in Antwerpen. Meestal nemen we ruim de tijd om een goede maaltijd te nuttigen als we in België zijn, ditmaal hebben we twee keer snel gegeten. Het viel wat tegen. Het was niet zo slecht als in restaurant de Troubadour in Leuven, dat was namelijk bijna onovertreffelijk slecht, het was gewoon wat inspiratieloos. We gingen ook helemaal niet naar Antwerpen om te eten, we gingen om een benefietoptreden te bekijken van Nigel Williams voor Dickey Weeshuis in Tibet.
Mensen die niet van nerdpraat houden kunnen gerust even oude of nieuwe foto’s bekijken. Of een briljant filmpje.
Op mijn werk lig ik altijd in de clinch met de ontwerpers. Zij denken dat websites van papier gemaakt worden, ik denk van niet. Ze ontwerpen de websites dus altijd voor een vaste breedte. Uit statistieken blijkt namelijk dat meer dan 95% van de bezoekers een beeldscherm heeft dat minimaal 1024 pixels breed is. Ik wijs ze er altijd op dat ze niks weten over de grootte van het browserscherm en dat je dus helemaal niet weet wat de gebruiker precies te zien krijgt. Vreemd genoeg zijn de ontwerpers bij ons Windows gebruikers, die browsen altijd fullscreen omdat multitasking nu eenmaal niet goed werkt op dat besturingssyteem. Maar goed, terug naar de breedte van websites. Waar maak je je druk om, denk je wellicht.
Heilig boontje Pieter van Geel wil een parlementaire enquête naar de banden en de vermenging van de onderwereld en de bovenwereld. Gekeken moet worden hoe het mogelijk is dat notoire veelplegers als Maxime Verhagen en Donner telkens weer op belangrijke posities geplaatst worden. Een parlementaire enquête lijkt Van Geel de ideale manier om misstanden aan het licht te krijgen. Er bestaat een kleine kans dat pathologische leugenaars onder ede toch de waarheid zullen spreken. Er is gebleken dat ze dat in het dagelijks leven nooit doen, je moet dan zoeken naar een mogelijke oplossing.
En toen begon ineens dat gelul over identiteit. Dat er iets zou bestaan als nederlanderschap, en wattattannis. Niemand heeft er antwoord op kunnen geven maar wat mij betreft kunnen er niet genoeg turken, marokkanen, polen, negers en andere klootzakken hierheen komen om die zure, achterbakse, hypocriete, godsvrezende, doe-maar-normaal-dan-doe-je-al-gek-genoegende, vriendelijke-glimlach-maar-intussende, angstige, xenofobe, plattelandse, dorpse, provinciale, wereldvreemde, volledig egocentrische identiteit van ons in een enorm tempo weg te neuken.
Het beste melkschuim voor de perfecte capuccino maak je natuurlijk met een espressomachine met een krachtige stoomspuit. Als je niet de beschikking hebt over zo’n stoomspuit, je hebt bijvoorbeeld een esprossomachine met een niet zo krachtige stoomspuit, of een espressomachine zonder stoomspuit, of, gruwel, helemaal geen espressomachine, dan zijn er andere manieren om het perfecte melkschuim te maken.
Zaterdagavond hadden we de restaurants voor het uitzoeken in Leuven. We hebben waarschijnlijk niet de juiste keuze gemaakt. Ik kan me niet voorstellen dat de service en het eten in alle andere zaken in de Munstraat net zo slecht zijn als bij restaurant de Troubadour. Het zag er zo leuk uit, zo’n shabby-chique restaurant, beetje kneuterig netjes. Mooi oud pand, goede stoelen, lekker rommelig, oer-hollandsche Echte Boter-plasticjes bij het stokbrood, overvolle kaart met allemaal heerlijks. Dat kan niet fout gaan dachten we. En dat het erg duur is maakt niet uit, het zal wel goed zijn.
Ik zal een jaar of 20 geweest zijn. Ik had twee maanden op een zeilbootje gepierewaaid door Griekenland met een goede vriend. Inmiddels lag het bootje weer in een haven en wij in het bos. Daar sliepen we in de open lucht, onder knoestige eeuwenoude bomen naast een ijskoud stroompje, tussen de Griekse punks, junks en hippies, op een geheime lokatie die nog niet door het massatoerisme was ontdekt, geen idee of dat nu nog het geval is maar ik wil het risico niet nemen om hordes barbaarse Nederlanders die kant op te sturen dus ik noem de naam van dit eiland niet. De perfecte plek om lowbudget te leven en te zuipen. De meeste dagen was er wel iemand die een groot eenpansgerecht kookte in de roestige pan op het houtvuurtje.
Ik kan weer op volle sterkte niks doen. Ik heb net mijn nieuwe hangmat opgehangen in de achterkamer, tussen de boeken, naast de beelden van een rustige Utrechtse Boeddha en een Psycho-Boeddha uit Afrika. In Griekenland hing ik hele dagen tussen twee olijfbomen, luisterend naar het geritsel van de bladeren boven mij, een beetje slingeren af en toe, kijken, mijmeren. Hier mijmer ik met het geluid van een autovrije en een voetbalvolle zondag op de achtergrond. Af en toe een tram die de bocht om piept en een constante opsomming van Italiaanse namen, aangevuld met constructief commentaar van Kittekat, mijn schatje, die ik perfect kan zien liggen op onze gigantische rode bank hier vanuit de hangmat.
In tijden dat er zulke spannende, ingrijpende dingen gebeuren ga ik af en toe eens terugdenken aan de mooie dingen in het leven die ik heb meegemaakt. En dan niet persé aan dingen uit een ver verleden, want zo goed was het allemaal nu ook weer niet, vroeger, toen alles nog beter was. Nee hoor, dan denk ik aan de mooie dingen die we een week geleden nog aan het meemaken waren op vakantie in Griekenland. Wat zal ik later mooi kunnen vertellen aan ons ukkie hoe ontzettend lekker we drie weken lang helemaal niks hebben gedaan, aan ons ADHD ukkie, tsjee wat ging die tekeer tijdens de laatste echo, schoppen, slaan, draaien, headbangen, of wilde het ons laten zien hoe ontzettend blij het is met ons als ouders: “zo ontzettend tof dat ik jullie als papa en mama heb maar ik kan nog niet praten dus ga ik me maar even aanstellen, straks ga ik gewoon weer niks doen want daar hou ik ook van.” Of bijna niks, deden we in Griekenland. We zijn twee keer in Adolf gestapt om een kort ritje te maken. En verder hebben we in de hangmat gehangen en af en toe in de hangmat geschommeld. En toch zal ik daar lang over kunnen vertellen, over dat niks doen.
Ik heb er dus een hekel aan om in de rij te moeten staan om te kakken. Met mijn eigen rolletje wc-papier. En dan die dikke duitse buurman gelukzalig te horen persen in het hokje naast mij, zijn slippers nog net zichtbaar onder het schotje wat mij van zijn blubberlijf scheidt. En ik heb er een hekel aan om eerst een stuk te moeten lopen voordat ik bij zo’n schijtfabriek ben. Die stank van honderd mensen die voor mij gekakt hebben.
Guzzigalore van Paul van Hooff heeft een omkat gekregen. Paul heeft nog een prachtpost geschreven voordat hij de gevaarlijkste weg ter wereld gaat berijden met een ietwat gammele, oude Guzzi. Hopelijk is het niet de laatste post, dat zou zonde zijn van het omkatwerk. En van de motor. En van Paul.
Ama heeft een gigantische knal voor haar harses gekregen van een stel gevaarlijke gekken omdat ze iemand te hulp schoot. Ze loopt nu rond met een adrenalinekick, een paars hoofd en een ongelooflijk klotegevoel. Sterkte Ama, je hoofd gaat er weer normaal uitzien en je klotegevoel gaat ook wel weer over. Binnenkort maar weer eens ergens eten?
Voor mensen die niet van lange technische paranoide artikelen houden, hier een klassieker, de animix van Cyriak
Google kent mijn interesses dankzij hun zoekmachine. Google weet welke sites ik bezoek dankzij Google Analytics wat bijna overal wel geïnstalleerd is. Google kent de inhoud van al mijn mail omdat ik al mijn mail backup op een Gmail account. Google kent dus ook al mijn contacten. Google kent de inhoud van artikelen en andere stukken die ik schrijf dankzij Docs. Google kent mijn agenda dankzij Google Calendar. Google weet zelfs wat er op mijn lokale computer staat dankzij Google Desktop. Google kent de inhoud van mijn chats en als ik zou willen kennen ze mijn gehele surfgeschiedenis dankzij Google Webhistory. Ik heb besloten dat Google maar eens niks meer van mij hoeft te weten.
Donderdag had Kittekat haar afscheidsborrel van haar werk in Rotterdam. Ik zou daar ook heen gaan maar door onverwachte drukte moest ik verstek laten gaan. Gelukkig is er volgende week ook nog een afscheidsdiner.
Het huis stond vol met bloemen, her en der lagen verse boeken en er lag een tas, toen ik thuiskwam. Kittekat was verwend door haar ex-collega’s. Op de tas stond RTM, wat staat voor Rotterdam in luchthavenjargon. En dat is natuurlijk hardstikke jammer want het is een mooie tas.
Omdat het ladderzatte gewillige kippetje zo’n enorm succes is – de meest gegooglede pagina, de laatste maanden – hier een nieuw gerecht, perfect voor bij een goed glas witte wijn of, zoals wij het vanavond nuttigden, met een glas water.
Het eerder genoemde kippetje maak ik niet meer. Het ietwat zure edoch zeer gewillige kippetje vind ik namelijk veel lekkerder. Maar wellicht blief ik mijn kippetje over een paar maanden weer ladderzat van de rode wijn.
Voor mensen die niet van koken houden maar wel van nerdgeintjes, hier een filmpje van een mooie screensaver voor de Mac.
Een beetje stil hier, aan de Hankkant van Hank en Kittekat. Druk zeker? Ja en nee. Inderdaad erg druk met spannende dingen maar ik had wel genoeg tijd om even een ander blog vol te kalken, in het Engels zelfs.
Gebeurt er dan niks waar ik kwaad om ben? Dat is altijd vermakelijk, razernij om domme politici. Er gebeurt meer dan genoeg. Wie heeft Verdonk nog nodig als je een verse gristenhondse coalitie hebt?
Werken is voor de dommen. Helaas ben ik nog niet slim genoeg om zonder te kunnen. Maar ik ben wel te slim om mijn leven te laten leiden door kleine kutklusjes.
Het klonk altijd zo mooi. Ik werk vanuit de hangmat, ik werk zeker niet altijd en als ik werk verdien ik in een week wat ik normaal gesproken in een maand zou verdienen. Het leven van een freelancer is fantastisch.
Flierefluitend lunchen, desnoods uren lang, beetje rondrijden in de auto, bijvoorbeeld de vrouw ophalen van haar kantoorbaan. Bijna altijd vakantie en zo af en toe een weekje werken. Zeeën van tijd om bijvoorbeeld te ontspannen met een boek. En alle tijd om je te verdiepen in je vakgebied.
UPDATE: Lees hier hoe je op verschillende manieren het beste melkschuim kunt maken.
Schuim maken met zo’n stoomtuitje aan een espresso apparaat kan lastig zijn. Zeker als je een apparaat hebt dat niet echt een krachtige stoomblazer heeft. Je bent al gauw een paar minuten per kopje capuccino bezig. En het resultaat is niet altijd om over naar huis te schrijven: slap schuim dat na een minuut of twee geheel is ingezakt.
Het is natuurlijk wel leuk. Elke ochtend sta ik met plezier veel te vroeg op om een kopje capuccino voor mijn vrouw te zetten. Bonen malen, melk opschuimen, espresso maken, melk er bij, schuim er bij. Het is fijn om iemand zo blij te zien met een kopje koffie. Elke ochtend weer.
Met een beetje mazzel zijn de supermarkten nog open nu je dit leest. Dan kan je nog snel die smerige kalkoen wegdonderen en wat andere ingrediënten kopen om een Ladderzat en Gewillig Kippetje te braden.
Was een flink kippetje, droog haar af en bepeper en bezout haar. Prik gaten in een citroen en stop deze in de hol van het kippetje. Leg het kippetje in een ovenschaal. Leg ook aardappeltjes, olijven en lekkere vette spekkies in de ovenschaal, om het kippetje heen. Overgiet het geheel met een halve liter rode wijn en het vocht uit een potje kippenbouillon. Doe de ovenschaal in een heel hete oven en overgiet het kippetje elk kwartier met de wijnbouillon. Na twee uur is het kippetje bijzonder gewillig.
Update: wellicht nóg lekkerder, een Ietwat zuur edoch zeer gewillig kippetje
Precies een jaar geleden vroeg ik Kittekat of ze met me wil trouwen. Precies een half jaar geleden Zijn we getrouwd.. En vandaag ben ik jarig. 17 december zal nooit meer hetzelfde zijn.
Een kleine greep uit enkele quotes van het nieuwe weblog van Maxime en Rita. Als ze zo blijven schrijven worden ze vanzelf nummer één.
“Mijn volgelingen weten toch niet hoe je Maxime schrijft dus ze zullen er, volkomen terecht, vanuit gaan dat onze site “Maxim. Één Rita” heet. Ik ben akkoord.”
Voor mensen die niet van nerdpraat houden, verderop staat een recept voor bij een goed glas wijn.
Het is officieel, Hank is een nerd. Ik heb gisteravond linux geïnstalleerd op mijn iPod. “Waarom zou je dat doen?” vroeg Kittekat mij nog? Omdat dat kan. Later, toen we keken wat je nu eigenlijk hebt aan linux op je ipod kwamen we bij de spelletjes. Kittekat wil nu ook een linux op haar roze ipodje om te kunnen pongen in de trein. Ik had na een minuut al last van mijn duim en bovendien heb ik een tyfushekel aan spelletjes.
We weten nu hoeveel xenofoben er in Nederland zijn. Ai. Volgens deze lijst hebben er 566.197 mensen op Wilders gestemd en maar liefst 620.555 op Verdonk. In totaal 1.186.752. En dan is het onmogelijk om de xenofoben er bij te tellen die op iemand anders gestemd hebben. Ik vind het verontrustend.
Update: “Nieuwkomers”, zoals mensen die eigenlijk niet welkom zijn tegenwoordig heten volgens Verdonk, moeten het inburgeringsexamen voortaan halen. Sterker nog, ze krijgen een boete als ze het niet halen. Een boete? Voor het niet halen van een examen? Op de vraag “Is Nederland een gastvrij land?” moet u natuurlijk voortaan “In het geheel niet” antwoorden.
Update: en ja hoor, Verdonk blijkt weer niet te kunnen luisteren en alleen haar eigen haatdragende wil uit te voeren.
En ja hoor, in Nederland mag je niet meer zelf uitmaken wat voor kleren je wilt dragen. Het is toch godverdomme ongelooflijk dat zo’n smakeloos monster als Verdonk ineens kledingadviezen gaat geven.
Een week geleden heeft Boris van der Ham (wie? Ja, ik kende hem ook niet, hij is de nummer 2 bij d66) gelogen. Op televisie tijdens het 8 uur journaal. Is hij op een matje geroepen? Is hij door het woedende andere partijlid van de lijst geschrapt? Neen, niks daarvan. Hij mag gewoon blijven zitten waar hij zit. En waarom? Omdat niemand doorhad dat hij een grove leugen uitte ten overstaan van heel het Nederlandsche volk.
Als je niet van mooie foto’s of goede doelen houdt dan staat er verderop een recept voor bij een glas wijn.
Het is een beetje raar om reclame te gaan maken voor een veiling van foto’s waarvan je er best zelf een of vier in je bezit zou willen hebben. Maar goed, als jullie beloven om níet te bieden op juist die foto’s die hier mooi zouden hangen in de woonkamer, dan vertel ik wel even over dit buitenkansje. Op 9 december worden er foto’s van onder veel meer Ed van der Elsken, Eva Besnyö, Dana Lixenberg, Ad Windig geveild in de Odeon in Amsterdam. De veiling wordt georganiseerd door Young in Prison, een stichting die zich sterk maakt voor jonge gevangenen in landen waar je echt helemaal niet in de gevangenis wilt zitten. Meer informatie over de veiling en over de stichting vind je door op de links te klikken.
De IND gaat aangifte doen tegen Huub Oosterhuis omdat hij een Godwin maakte tussen de collaborerende politie tijdens de tweede wereldoorlog en de medewerkers van de IND nu. “Veel medewerkers zijn bij de IND komen werken om iets goeds te doen, om vluchtelingen te helpen. Dat ze nu ineens, net zoals de agenten in de Tweede Wereldoorlog, meehelpen aan de vervolging van mensen op basis van afkomst, daar kunnen zij niks aan doen. Dat is nu eenmaal het beleid. Bovendien hebben veel medewerkers een gezin te onderhouden. Net zoals de agenten toendertijd. Het is dus schandalig om die vergelijking te maken”
De aangifte tegen Huub Oosterhuis is overigens geheel in overeenstemming met het nieuwe beleid uitgestippeld door Verdonk: als ze je niet volgen, vervolg ze dan.
Wat zijn dit toch voor headlines? Wat is de nieuwswaarde van dit soort stukkies? Een willekeurige greep:
Vrouw gaat op vakantie
Zieke man voelt zich iets beter
Man is dronken
Iemand heeft een mening
Man blijkt homo
Nederland voor de doodstraf
Er is weer een ladinkje verse software geïnstalleerd op mijn Mac. Sommige programma’s zijn zo handig dat ik me niet kan voorstellen dat ik het ooit zonder heb kunnen rooien.
Zooom.
Het irritantste aan het werken met schermen vind ik de manier waarop je ze moet aanpassen. Als je een scherm wilt verplaatsen moet je op een smalle balk bovenaan klikken en vervolgens schuiven. Als je een scherm wilt vergroten moet je op een piepklein hoekje rechts onderaan klikken en schuiven of op een nog kleiner bolletje om het volledig te vergroten. Met Zooom hoeft dat niet meer. Toetscombinatie indrukken, muis indrukken en schuiven. Niet meer exact aanwijzen. Prachtig. Is die 10 dollar wat mij betreft meer dan waard.
Soms1 vind2 ik3 dat4 boeken5 te6 veel7 voetnoten8 hebben9.
Maar vandaag even niet. Vandaag precies twee jaar geleden heb ik namelijk Kittekat ontmoet.
(Niet technische aanvulling: Voor wie geen zin heeft om een lap tekst te lezen, hier een filmpje)
Enkele maanden geleden toen mijn (toen nog aanstaande) vrouw een weekendje aan het shoppen was in London heb ik drie dagen lang tevergeefs geprobeerd om een Linux te installeren op Virtual PC voor de Mac. Ik wilde Linux zodat ik websites kan testen met Konqueror, een browser.
Nu is het helemaal niet nodig om op Konqueror te testen als je kunt testen op Safari, een browser voor de Mac. Safari maakt namelijk gebruik van (ongeveer) dezelfde rendering-engine (een ‘machine’ die bepaalt hoe de elementen op een webpagina worden weergegeven. Internet Explorer heeft een eigen engine, Firefox en vele andere browsers gebruiken de Mozilla engine, iCab, een obscure maar goede mac-browser heeft een eigen engine en Opera, een van de beste browsers, ook. Er zullen er wel meer zijn). Ik was dus ook gewoon benieuwd hoe Linux er uitziet en hoe het werkt.
Ondanks het feit dat sommige dingen niet meezitten (het Zwarte Bos ligt er bijvoorbeeld weer uit het Zwarte Bos lag er bijvoorbeeld weer uit, wat zal het dit keer eens geweest zijn? Strengere regels dankzij onze nieuwe minister van Privacybeperking meneer Hirsch Ballon? Directe actie van de Grote Satan himself? Een klungelige neef Gecht Gegt die het modem onklaar maakt met behulp van een liter Genever, een glas Sherry en een zelfgeknutselde kerosineaansteker? Wanneer zullen we het weten? Och, die onzekerheid! We weten de oorzaak! Het antwoord staat in de comments) gaat het prima met mij. Ik heb een tijdje mijn smoel gehouden alhier en dat kwam puur door de drukte. Een grote vijand van mij, het ministerie van Justitie, gaf me de gelegenheid om alle boetes die ik ooit heb gehad, inclusief overnachtingen in karige hotelcellen, maar waarschijnlijk ook alle boetes die ik ooit nog zal krijgen terug te verdienen. De website van het betreffende ministerie kon namelijk beter. En daar huur je natuurlijk mij voor in, ghehehe.
Dat maakt mij overigens helemaal niet zo blij, dat werk. Werk is voor de dommen en helaas ben ik nog niet slim genoeg om geheel zonder te kunnen.
Ik heb nog nooit een auto gehad. Al zes jaar roep ik dat ik er binnenkort een ga kopen. Een oude BMW was het bijna maar die kon niet hard genoeg, met moeite perste het ding er 140 kilometer per uur uit. Meerdere keren heb ik op het punt gestaan om een dikke vette amerikaan te kopen, ik had bijna een Ford Grand Torino om mezelf in blut te rijden. Maar keer op keer deed ik het niet. Er klopte iets niet, er miste iets. Jawel, wat er ontbrak om een vette asobak te kopen was mijn vrouw.
De laatste maand hebben we de internetten afgestruind op zoek naar onze auto. Chevy Vans, Pontiacs uit 1976, Camaro’s uit diezelfde periode, allemaal dat soort dingen zat ik me op suf te staren. Totdat op een avond Kittekat thuiskwam en vol overtuiging meedeelde dat ze een Mercedes SLC 350 wilde hebben.
Liefdadigheid daar doe ik dus niet aan. Zoals de wijze hexx ooit zei: geluk is een keuze. Dan hadden die kinderen verdomme hun ouders maar niet moeten verliezen, toch?
Maar goed. Omdat ik het zo’n mooi affiche vind, hier toch wat links naar Dickey weeshuis, de kinderen in Dickey weeshuis, de bouwplannen voor het nieuwe Dickey Weeshuis, uitleg over hoe je Dickey weeshuis kan helpen, het benefiet voor Dickey weeshuis, en nog twee links.
De vellen vallen in vlokken van mijn neus. Mijn knalrode kokkerd. Hardstikke leuk, ontvoerd worden door je vrienden, vroeg de volgende ochtend uit een vliegtuig springen en vanaf iets minder vroeg in de ochtend bier drinken bij een keet naast een hangar. In de waddenzon. De kater is inmiddels verdwenen.
De mooie herinneringen zullen voor altijd blijven maar ik hoop toch echt dat die witte vleesbril op mijn rode kop van zeer tijdelijke aard zal blijken te zijn.
Sommige mensen gaan dus een weekendje shoppen in London, anderen blijven thuis. Poes en ik in dit geval. Poes heeft niks anders gedaan dan nóg dikker worden, ik heb tevergeefs geprobeerd linux geïnstalleerd te krijgen op virtual pc voor de mac. Uren lang heb ik getuurd naar een extraam traag bewegend balkje wat telkens aangaf hoe lang het nog duurde voordat de volgende installatiepoging mislukt was.
Alweer? Ja, alweer. Ik heb zo het idee dat het te maken heeft met het blokje met gecensureerde info wat hij op zijn site gezet heeft. Bijna direct daarna deed de site het niet meer. Het is toch ongelooflijk dat de AIVD sites uit de lucht haalt die informatie tonen waar bevriende naties niet van gediend zijn.
Boswachter, laat van u horen!
Nog meer keuzes. Was het al lastig om te kiezen of je een stukkie van Kittekat wilde lezen of misschien eentje van Hank, sinds vandaag kunt u hier nóg meer kiezen!
Met gepaste trots bieden wij, Hank en Kittekat, u de mogelijkheid om de artikeltjes op onze site in twee verschillende vormgevingen te bekijken. De eerste, voor hippe conservatievelingen, is het oude vertrouwde thema ‘Zønebrille‘. De tweede vormgeving is meer iets voor de dolende mensch, op zoek naar de innerlijke rust, hopend op een oude ziel in een volgend leven, het thema wat wij de naam ‘De Wårheid‘ hebben gegeven.
Kittekat De Profane en ik, Hank De Lascieve hebben de Eer U te laten delen in de Enige Ware Waarheid. Door hard werken, grondig zoeken en uiteindelijk snoeihard onderhandelen hebben wij het voor elkaar gekregen om van De Rechtmatige Eigenaar, De Almachtige Himself, De Waarheid in pacht te krijgen voor de tijd van 6 generaties met mogelijkheid tot verlenging. Hoewel, snoeihard onderhandelen… Hij hoefde hem niet echt meer, vandaar ook die relatief lange contractduur. “Lekker lang”, zeide Hij toen we dat deel van de pachtovereenkomst bespraken. Hard werken en grondig zoeken zijn misschien ook niet helemaal de juiste termen. We kwamen Hem gewoon tegen in het café op de hoek waar Hij net een oobster gispte vanwege het bocht dat ze als zijnde Sherry had geschonken.
Mevrouw Verdonk heeft vandaag verklaard dat ze vorige week een rechte rug heeft getoond. Wellicht. Wat mij meer opviel is dat ze haar sloot toonde. De sloot tussen haar benen van hier tot Auschwitz. Waar een gestage stroom van Zyklon-B uit stroomde terwijl ze haar dieptepunt bereikte.
Sinds vandaag bieden Hank en Kittekat de elitairen onder hun 11 trouwe lezers een nieuwe feature aan: een ware Dashboard Widget! Dit programmaatje toont het laatste artikel van Hank en Kittekat én, als bonus, een willekeurig artikel uit het steeds uitbreidende archief. Nu ja, als bonus? Zonder dat willekeurige artikel heeft zo’n widget gewoon helegaar geen zin.
Om de Hank en Kittekat Widget te kunnen gebruiken heeft u het besturingssysteem van Apple nodig, en wel met versienummer 10.4 of hoger.
Verdonk heeft goed geluisterd naar haar adviseur. Deze man was ooit de adviseur van wijlen Homo met Stropdas En Grote Bek, die als motto ‘Ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg’ had. Of zoiets, wat kan mij het schelen.
Verdonk nu heeft een geheel eigen motto, wat zeer goed past binnen haar houding van politieke incorrectheid: Ik zeg eventueel wat u wilt horen maar ik doe wat anders.
Maar er is ook mooi nieuws.
Gisteren trok Tex, na gedane arbeid, terwijl wij bij hem op het terras in de tuin zaten te nippen van een glas wijn, een broek aan en kwam naast ons zitten. Er zaten spletterstrontvlekken rond zijn kruis. Hij heeft vervolgens maar een andere broek aangetrokken.
We hebben nog wat bier gedronken maar dat viel niet zo goed, eigenlijk. De hele nacht heb ik liggen ruften als een hond, rollend over mijn opgezwollen buik.
Waarom schrijf ik dit in Zeus’ naam allemaal op?
Terwijl ze mijn stofproductie van deze ochtend van tafel in haar hand veegde – een hoeveelheid shagkrum voldoende voor een cigaret – zei mijn aanstaande dat ze er voor zal zorgen dat het huis zó schoon zal zal zijn dat het niet eens vies kán worden, tijdens haar vierdaagse afwezigheid binnenkort.
Dat zette mij aan het denken. Ik neem namelijk aan dat er actie ondernomen moet worden om het huis in die staat te krijgen. Mensen die mij kennen kennen ook mijn afkeer van alles wat in de buurt van bewegen komt. Dus ook van actie.
UPDATE:
Ik zie dat Verdonk inmiddels beter werkt dan Verdonk.
Het is weer eens tijd om de minister van vreemdelingenhaat een extra googlebom te geven. Het feit wil namelijk dat Unicef een advertentie op google heeft gezet als je op haar naam zoekt. Dat betekent dat Unicef Google hiervoor betaalt en dat is zonde want dat kan gratis.
Dus, link de naam Verdonk Verdonk aan de site die je ziet als je op Verdonk Verdonk klikt.
“Als je waar op klikt?”
“Zodra wij aan de macht zijn schaffen we álles af”. Dat zeiden we niet voor niets tegen elkaar, vanochtend, op weg naar het stadhuis.
De laatste dagen zijn we van kasten naar muren gegaan. Formulieren, papiertjes, kopietjes, allemaal nergens goed voor maar ze willen het allemaal wel hebben. Alles verzameld, alles bij ons, is het nóg niet goed! Ik bedoel: welke idioot heeft het verzonnen dat je, als je wilt ondertrouwen, een paspoort of een rijbewijs moet meenemen? We zijn toch niet op reis?
Bovendien zijn we met de tram gekomen.
We zijn verhuisd. Alles staat weer op zijn plek en alles lijkt het weer te doen. Het viel me mee, de meeste verhuizingen zijn zwaarder (vult u zelf maar wat mijmeringen over zware spullen in).
Op deze nieuwe server is alles veel prettiger. Dat zult u misschien wel merken. Maarrrrr.
Vandaag is dus de langverwachte housewarming. Her en der vindt u wat flessen sherry en voor de liefhebbers is er ook goede whisky, niet dat bocht wat ik gisteravond dronk.
We zijn al een paar dagen sprakeloos. Niet helemaal natuurlijk, we ouwehoeren er lustig op los, hier in Huize Hank en Kittekat, maar sprakeloos zijn we wel over de ongelovelijke eer die ons ten deel is gevallen. Sprakeloos wilde ik ook blijven hierover maar ik heb besloten om het stilzwijgen toch te verbreken. Wat woorden op zijn tijd, om een wedereer te bewijzen, kunnen immers geen kwaad.
Hier volgen onze woorden van dank, neem de tijd, het zijn er flink wat:
Bent u ook zo benieuwd wat Scientology nu precies inhoudt? South Park heeft een informatief filmpje gemaakt waarin De Leer duidelijk uitegelegd wordt.
Tsja, het was misschien toch niet zo’n goed idee om een aflevering van South Park te verbieden, ghehehe.
Uitgegeven: 16 maart 2006 07:39
Laatst gewijzigd: 16 maart 2006 10:22
TEHERAN – Iran heeft landen als Groot-Brittannië en vooral de VS donderdag gewaarschuwd dat het desnoods preventieve aanvallen zal uitvoeren als het nodig is zichzelf te beschermen. “We zullen mogelijk geen grotere uitdaging van één enkel land ondervinden dan van de VS”, schreef het de Raad van Geestelijken in het rapport Nationale Veiligheidsstrategie.
De internationale diplomatieke pogingen om de VS zijn omstreden kernprogramma te laten opgeven, moeten slagen “om een confrontatie te voorkomen”. Volgens een opsomming in het rapport steunen de VS het internationaal terrorisme, bedreigen ze Venezuela, proberen ze vrede in het Midden-Oosten te voorkomen, ondermijnen ze de democratie in Irak en ontzeggen ze niet alleen hun eigen burgers, maar eigenlijk iedereen, vrijheid.
Een beetje meer info over de duistere toestanden in het zwarte bos is nu hier gewoon weer hier te vinden.
UPDATE
Het Zwarte Bos is weer bereikbaar via de oude domeinnaam!
Vasilis, ja, die plaginaat-webdesinger, heeft de nieuwe Trash Chique site gemaakt. Godverdomme wat ziet ie er mooi uit. Ik vraag me af waar hij dit keer de layout vandaan gejat heeft.
Meestal plaats ik posts over macsoftware op Het Zwarte Bos, het weblog dat onder meer laatst de googlebom miserable failure nieuw leven inblies. Maar omdat het sinds vrijdag niet meer te bereiken is (aanslag? alweer de aivd? modem stuk? dreigementen? vers kind geboren?) plaats ik hier maar een link naar een stukje software wat eigenlijk nog ontbreekt op de mac en waar Boramor laatst vanwege een hilarisch filmpje naar op zoek was: iShowU.
Dat Donner een gevaarlijke gek is dat weet iedereen. Het ene na het andere idiote voorstel krijgt hij dankzij z’n fascistenvriendjes er door gedrukt. En wat lees ik vandaag? Meneer wil kijken of hij via een antieke wet godslastering kan aanpakken. Kom maar op, vuile gristenhond.
…dorsvlegel… napolitaanse spijker… uitgefoeterd… bananensjouwer… havenkroeg… fetse knol… taap kornelis… bordigast… stavast… stilaan… bezuiden… homofiele minister-president… zijne excellentie… eerst nu… genever… mandfles… herenmodezaakbediende… adoptiepoes.
Een greep uit het laatste artikel inclusief bijbehorende reacties (geplaatst tot 23-02-2006 15:41) op het mooiste weblog ooit.
Wat voor adviseurs heeft übernazi Verdonk toch aangesteld? Ik bedoel, je moet toch wel een ENORME sadist zijn om te zeggen dat Congo een veilig land is en dat Congoleze vluchtelingen dus weer terug kunnen. Leest deze mevrouw geen kranten? Laat ze zich adviseren door mensen die alleen officiele Congoleze staatspropaganda volgen? Of vindt ze het gewoon kikke om met mensenlevens te spelen.
Vasilis heeft ons logo gejat! Ja, ok, er staat niks over copyright op deze site, zelfs niet in de disclaimer, en ok, hij heeft ons logo zelf ontworpen, maar lullig is het wel. Een beetje gratis meeliften op ons ENORME succes.
Ha, fijn. Er is een nieuw ‘onderzoeksbureau’ dat gegarandeerd nog idiotere resultaten geeft dan onderzoeken van meneer de Hond. Het eerste onderzoek is al legendarisch: Amateurzeikerds voor strenge regels verkoop alcohol.
Jankbak.nl geeft een virtueel gezicht aan de Nederlandse klaagcultuur. Mensen kunnen inloggen en hun mening geven over verschillende onderwerpen. Zo ontstaat er een goed beeld van de opinie van klagend Nederland. Dat is vermakelijk. Misschien is het wel een beetje overdreven om het als onderzoek aan te duiden. Het is geen dwarsdoorsnede van Nederland maar een selectie van mensen die de moeite nemen om zich te registreren om een mening te geven. Over het algemeen zijn dat natuurlijk jankbakken. Misschien moeten ze daar even een onderzoek naar doen. Dan kunnen we in het volgende resultaat lezen: “Alle Nederlanders zijn ongelooflijk zuur”.
Functiebeschrijving
De equity arbitrage trader komt te werken bij de Equity Desk, die onderdeel uitmaakt van de trading afdeling. De Equity Desk houdt zich bezig met het wereldwijd arbitreren van uiteenlopende financiële instrumenten.
De equity arbitrage trader is verantwoordelijk voor strategieën die automatisch gehandeld worden. Hij analyseert de markt, de transacties en de eigen positie om op basis daarvan de parameters van de strategie aan te passen.
Neen, dit gaat niet over Het Aanstaande Huwelijk, dit gaat over dat irritante ding op de website van dagblad Trouw. Als je scrollt huppelt er een balkje mee naar beneden.
Ziet er natuurlijk hardstikke leuk uit, zo’n plakding, maar het is eigenlijk hardstikke onhandig. Scrollen gaat ENORM traag en als je snel gaat scrollen, door telkens een gehele pagina naar benee te flippen staat het ding ineens precies op de regel die je wilt gaan lezen.
Er bestaan natuurlijk oplossingen voor dit probleem. De eerste is om die balk niet te laten scrollen. Dat kan door JavaScript uit te zetten in je browser, wat nogal onhandig kan zijn voor andere sites, of door de balk uit te laten zetten door de ontwikkelaars. Wat waarschijnlijk niet zal gebeuren.
Gisteren nam Fabrice het boeiende gesprek wat ik met een vriend voerde over. Ik heb niet vaak mensen zo lang zo ontzettend oninteressant horen praten.
Voor de mensen die Fabrice niet kennen, doorlezen op eigen risico. U gaat kennis maken met een van de ergste kunstenaars uit de Nederlandse geschiedenis. Deze man heeft zoveel gruwelijks op zijn geweten. Hij heeft er persoonlijk voor gezorgd dat bouwwerkzaamheden in Amsterdam écht hinderlijk zijn door, flink gesubsidieerd, elk bouwschot onder te kliederen met derderangs Cobra kopieën. Hij is een beleding voor goede én slechte smaak.
Wat een rotdag. Niet alleen het schaftlokaal is kapot, waarschijnlijk gecensureerd door de aivd, nu is ook Het Zwarte Bos stuk. Die laatste is waarschijnlijk door de CIA uit de lucht gehaald, uiteraard met medeweten van de laffe Nederlandsche regering. Of, waarschijnlijker, is het bos gekapt door de NAVO. Ze hadden de smaak van bossen ontruimen blijkbaar te pakken. Hoe dan ook, afschuwelijk.
U kunt hier terecht om voor uw mening te klikken en om uw ongenoegen te uiten over alles wat fout is. Sterkte!
Update:
Het zwarte bos lijkt het weer te doen al spreekt het dat zelf tegen.
Nog een update:
het schaftlokaal lijkt het ook weer te doen! Vive la resistance!
Wat ben ik toch een ongeduldig mannetje. Als ik me iets leuks bedenk kan ik niet wachten om het uit te voeren. Zo bedacht ik mij een week geleden, op mijn verjaardag, onder de douche iets prachtigs, romantisch. Ik bedacht ook de plek waar ik het zou doen, ongeveer het tijdstip ook. Ergens in België of Frankrijk in de loop van de volgende week.
Nederland mag zich met trots in een rijtje vooruitstrevende landen gaan voegen. Stuk voor stuk moderne samenlevingen die het beste voor hebben met alle inwoners.
Net als in Saoedi-Arabië, Talibanië en Iran hebben onze leiders in al hun wijsheid besloten dat er wetten moeten komen die bepalen wat de mens wel en niet mag dragen.
Al deze landen zeggen dat deze wetten nodig zijn om de vrouw te beschermen. In de meeste landen van dit rijtje beschermt men vrouwen door ze het lichaam zo veel mogelijk te laten bedekken. In Nederland beschermt men vrouwen door ze te verbieden om lichaamsbedekkende kleding te dragen. Beide ideeën werken natuurlijk uitstekend in de praktijk.
Om het veiligheidsgevoel bij de burger te vergroten zitten er sinds een jaar of tien controleurs in een hokje in de trams van Amsterdam. Ze stempelen uw strippenkaart, ze verkopen u een zônekaartje en ze vragen of je verdomme even door wil lopen omdat er meer mensen in willen stappen en anders rijden we gewoon niet weg, je moet het zelf maar weten, ik zit hier wel lekker in mijn hokje.
Dat is nuttig werk. Mocht je de weg niet weten in deze eindeloos grote stad dan kan je ze de weg vragen. Meestal weten ze het zelf ook niet, maar het kan en dat is prettig. Hun bevoegdheden reiken niet verder dan stempelen, schuiven met wat centen, dingen roepen door een intercom en de kaart op z’n kop houden.
Het enige probleem is dat ze moeilijk te vinden zijn, die tramcontroleurs. De meeste mensen vinden het een klotebaan en je moet toch, al zijn het er niet zo heel veel, over een paar basisvaardigheden beschikken.
UPDATE:
Het Zwarte Bos doet het weer. Meer info inmiddels aldaar.
Het zwarte bos doet het even niet. Stuk. Net nu ik een laatste uitnodiging over het feestje van zaterdag wil plaatsen met extra info over thema en dresscode. Mocht het bos kapot blijven dan komt de info straks hier te staan. Ik hou u op de hoogte.
Sinds kort hebben wij de nieuwe dikke Van Dale in huis. Er zat ook een schijfje bij met een onbehoorlijk kloteprogramma voor de mac er op, getiteld “Van Dale Groot woordenboek van de Nederlandse taal 14″.
Versie 14, en dan nog steeds zo’n kutproduct.
Zodra je het programma opstart wordt je browser geopend waarna er een extra browservenster geopend wordt. Volgt u het nog? Maakt niet uit.
Na het opstarten verschijnt er telkens een random woord en dat is meteen het enige nuttige van dit ding. Vandaag kreeg ik bijvorbeeld te zien:
Gaat Peter R. de Vries nu wel de politiek in of blijft hij gewoon als presentator interessant doen? Met zo’n resultaat moet de keuze toch wel erg makkelijk zijn:
Peter R. de Vries en Balkenende bijna even populair
Het zal je godverdomme maar gezegd worden. Bijna net zo populair als Balkende. Toch zeker een van de populairste politici van de afgelopen eeuwen.
Valt het u overigens ook zo op dat te simpele of belachelijke onderzoeksresultaten altijd van Maurice de Hond komen?
Update:
Ik blijk niet de enige te zijn die vraagtekens zet bij bepaalde onderzoeken.
De halve crimineel Peter R. de V. heeft voor de grap een partijtje opgericht. Dat is natuurlijk niet zo interessant, er zijn wel meer idioten met grootheidswaanzin die zoiets hebben geprobeerd. Over het algemeen niet zo succesvol.
Wat wel interessant is, is dat Het Parool om 12 uur vanmiddag via RSS bekend maakte dat ‘Peter R. heilige huisjes sloopt’. Als je het artikel vervolgens op de website van Het Parool bekeek stond er alleen maar iets als: Om 13.30 meer…
Hoe wist de politieke redactie zo goed dat heilig huisbezittend Nederland op zijn grondvesten zou schudden? Er was nog helemaal niks bekend van ‘s mans standpunten.
Laten we eens kijken naar het lijste wat in de update van het artikeltje stond:
Ik weet al hoe de reclamecampagne van de HEMA over 20 jaar gaat heten:
AlQuaeda, echt HEMA
Er gaat iets ondernomen worden tegen wellicht het grootste gevaar voor het Nederlandsche Volk. Een gevaar zo groot dat er de laatste jaren, pakweg sinds de opkomst van Pim Fortuyn, honderden, zo niet honderdduizenden Nederlanders aan zijn overleden. Harde cijfers wilt u? Waarom? In gevaarlijke tijden als deze, verreweg de gevaarlijkste tijd ooit, is gezond verstand meer dan genoeg om te concluderen dat het om een Groot Gevaar gaat.
Lubbers is een hoer. Geen heroïnehoer, neen. Gewoon een geldhoer. Lukt het niet om echte hulp te bieden omdat je nu eenmaal gewoon een grote klootzak bent en blijft, dan ga je toch gewoon weer terug naar je fascistische soortgenoten?
Bij deze roep ik je uit tot klootzak van de week, Ruud Lubbers. Je bent zelfs nog erger dan je medenazi’s Balkenende en Donner. Krijg lekker allemaal maar accuut de schurft. En met die schurft wens ik julie allemaal een erg lang leven toe.
Het is sherryweek in het schaftlokaal. Een week boordevol allerhande informatie over de goddelijke drank sherry.
Is dit nu typisch Amerikaanse hulpverlening? Er verdwijnt een hele stad onder water, blanken zoeken naar eten, zwarten plunderen winkels leeg, de mensen die er nog zitten hebben geen idee hoe ze daar wegkomen of zelfs wat er aan de hand is. En wat doet Amerika? Die stuurt soldaten. Om te helpen? Ehrm…
“Deze soldaten weten hoe ze moeten schieten en hoe ze moeten doden, en ze zijn meer dan bereid dat ook te doen”
Het interesseert me eigenlijk nogal weinig, die TV. Al die stations slepen elkaar al eeuwen lang mee in een eindeloze neerwaartse spiraal van zin- en breinloosheid. Het is slechts interessant voor reclamefilmmakers. Kijken wat de concurentie doet.
Maar van zeer betrouwbare bron heb ik vernomen dat hier verandering in gaat komen. Talpa is hard bezig een nieuwe, zeer gedurfde campagne te ontwikkelen. Het is nog super geheim maar ik ben door een ietwat loslippige marketingvriend die toevallig bij Talpa werkt alvast op de hoogte gesteld.
Boomsma zei daarnaast dat het ‘te moeilijk’ is om de man te vervolgen voor racisme aangezien dit ‘volgens de wet lastig hard te maken is’.
Wat bedoelt Boomsma hier precies mee?
1. Bedoelt hij dat het besproeien van een mens, waarschijnlijk zo’n neger, dat staat dan weer niet in het artikel vermeld, met bleekwater, onderwijl opmerkingen makend die verband houden met de huidskleur van de neger en de ontkleurende eigenschap van bleekmiddel, moeilijk als racistisch te bestempelen is?
2. Snapt hij bovenstaande zin niet, en dus de wet al helemaal niet?
3. Is het gewoon een luie donder die niet voor niets naar het rustige en gemoedelijke Friesland is verhuisd?
4. Of wil hij de zoon van zijn buren niet in het gevang zien brommen?
Goed, diepe zucht, ik trek even mijn das recht. Oh nee, ik heb helemaal geen das om. Hmmmmm. Die zin laat ik weg, dat is een tweede zin. Ik wilde er maar één.
Goed, diepe zucht dus en ik trek even mijn das recht. Hoewel, éven? Dit is de eerste keer dat ik zo’n strop om mijn nek heb. Waarom is er op dit soort momenten dan nooit iemand in de buurt die weet hoe dingen moeten? Dat even duurt verdomme al een half uur. Hoe doen die pakken dat toch elke ochtend voordat ze zich naar kantoor slepen?
De laatste jaren zijn er wat ernstige misverstanden het dagelijks leven binnen geslopen. Vreselijke zaken zijn ineens volledig geaccepteerd. Erger nog: men heeft niet eens door dat men iets gruwelijk fout doet.
Het wordt dus tijd dat hier iets tegen gedaan wordt.
In het kader van de stelling:
Beroepen met vage engelse functienamen zijn nutteloos.
Consultant e-learning
Functieomschrijving
Je moet wel lef hebben om bij CINOP te komen werken!
Omdat wij onze activiteiten op het gebied van E-learning, kennismanagement en competentiemanagement willen uitbreiden zijn wij op zoek naar een:
Consultant E-learning
met de kwaliteiten om door te groeien naar een senior positie
Vertaling:
Jonge hufter gevraagd om lucht te verkopen.
In het kader van de stelling:
Beroepen met vage engelse functienamen zijn nutteloos.
Consultant interim management & staff
Functieomschrijving:
Adviseur met drive en groot zelfstartend vermogen
FunktieMediair Rotterdam. Uitdaging bij breed HRM -bureau. Sterke positie in de interimmarkt. Professional met commerciële en advieskwaliteiten. Spin in het web tussen opdrachtgever, interimmanagers en netwerken in de zorg, overheid en zakelijke dienstverlening.
Functies voor m/v, van alle leeftijden.
Vertaling:
Verzuurde oude cynische oplichter bij uitzuigbureau.
Het weer bleef zeurderig. Te koud voor de tijd van het jaar en aldoor te veel wind. Af en toe leek het of de zon door ging breken. Grote donkere wolken deden alle hoop op vroeger tijden vervliegen. Telkens weer. Zo zou het blijven. Het weer was voorspelbaar geworden.
De uitdrukking ‘alles went’ ging niet meer op. Natte koude tocht went niet. Het klimaat, ooit, dankzij de heerlijke afwisseling van pracht- en kloteweer, de dagelijkse aanleiding voor een gesprekje met de bakkersvrouw, was verworden tot een grijze, betonnen wolk, een cel van koude, natte lucht. Schaamtevol hield men de mond. Een hoofdknik volstond om een bak shjlop te bestellen. Meer was er toch niet meer.
Vlak voor die belangrijke ontmoeting met een potentiële grote klant een scheet er uit persen.
Is het nou godverdomme eens afgelopen met dat geslijm bij die schijtamerikanen? Donner, lees de godverdomde disclaimer, klootzak!
Goede plannen weer van meneer Donner. Zullen we ook maar een beloning uitloven aan iedereen die een ander op verdachte uitspraken betrapt? Een actieve banadering van de burger door de Nederlandsche Stasi lijkt me noodzakelijk.
Wie heeft toch die handige borden op Amsterdam CS geplaatst waarop de actuele vertrektijden van de trams staan? De man (m/v) is een groot kunstenaar. Volgens mij is het nog best ingewikkeld om die dingen zo neer te zetten dat de info nergens vandaan te zien is.
Het is mooi geweest. Aan alles komt een eind. Afscheid doet pijn. Wie mooi wil zijn moet lijden.
Wij trekken ons terug. Niet omdat we onwillig zijn, in tegendeel. Maar omdat het oog, de ogen, ónze ogen, ook wat willen.
In die nieuwe fluistertrams in amsterdam heb je beeldschermen waar telkens dezelfde onzin getoond wordt. Zonder geluid natuurlijk; die trams fluisteren zo hard, je zou er toch niks van verstaan.
Ik zat net dus in zo’n tram en keek een beetje heen en weer van de reclame buiten naar de reclame binnen. Mijn oog viel weer eens op die belachelijk lange reclame van de smeris over dat andere nummer dan 112 dat je moet bellen als je niet direct vermoord wordt. Die reclame duurt zo lang – pas aan het eind wordt het nummer even getoond – dat iedereen het filmpje inmiddels wel kent, maar niet het nummer. Zo lang zittten mensen meestal niet in de tram.
Maarrrr…
She can leet
Nowhere but op het toilet
Een scheet
Ik heb ooit iets over de turbojugend geschreven. Iets als, turbojugendmannetjes dragen strakke spijkerjekkies met daarop de afbeelding van een lederen pet en, ook al zien ze er uit als homo’s, ze zuipen totdat ze kotsen. Zoiets dus.
Omdat iedereen zo aan mijn kop zeurt dat ie ze wil zien, alstublieft, de vakantiefoto’s.
En nu wel hardop ‘Oooh‘ en ‘Aaah‘ roepen, anders heeft het naar mijn idee weinig zin.
Neen, meneer Van Aartsen. Het is niet gevaarlijk als mensen hun ongenoegen laten blijken over het beleid van iemand. Het is gevaarlijk daar niet inhoudelijk op in te gaan. En voor het gemak de aandacht lekker af te leiden. Door te janken dat de situatie gevaarlijk was. Lees de disclaimer, meneer!
Phnom Penh lijkt wel wat op Amsterdam. Je hebt er leuke cafétjes, goede restaurannetjes, zwervers, erg veel luidruchtig aanwezige taxichauffeurs en wat criminaliteit. Het is ook een stad in ontwikkeling.
De verschillen tussen de overeenkomsten zijn overigens best wel groot.
Wat een onrecht! Wat een laffe streek! Wat smerig! Het is alsof je wakker wordt en een bloederig mes naast je op het nachtkastje ziet liggen en ineens realiseer je je dat het warme vocht wat je voelt niet de gevolgen van een natte droom zijn daar tussen je benen. Het is erger. Veel erger!
Het eten is hier fantastisch.
De franse chefkok heeft een uitgebreide kaart met origineel franse gerechten, maar wij laten ons elke avond liever verrassen door zijn speciale maaltijd van die dag. Meestal een zeer exclusief gerecht, verzekert hij ons, dit zullen wij nimmer meer ergens eten. Helaas.
En goede wijn. Goede wijn!! Goede wijn joh!!! Chateauneuf du Pape. Gewurznochetwas. En ook de italiaanse huiswijn is prima te drinken.
…en dan word je ‘s ochtends wakker, kijk je uit je hutje en zie je, waar gisteravond de zee nog glinsterde tijdens een kleurrijke zonsonsondergang, de waddenzee bij eb. Gatverdamme!
Niet alleen de korpsleiding in Amsterdam, nee, ook de FBI komt met belangrijke tips om het leven veiliger en dus aangenamer te maken:
De plaatsvervangend chef van het politiekorps van Amsterdam komt met een paar kleine maatregeltjes die de veiligheid van bedrijven moeten vergroten.
- struiken en vuilnisbakken verwijderen
- een hek of een muur rond het gebouw zetten
- auto’s niet pal naast het gebouw laten parkeren
- voertuigen van leveranciers controleren
- de betrouwbaarheid van nieuw personeel en zakenrelaties onderzoeken en de identiteit van tijdelijke werknemers controleren
- en niet publiekelijk uw mening uiten.
Een tijdje terug las ik ergens dat die domme voorzitter van Nieuw Rechts een proces heeft aangespannen tegen iemand die hem de grootste neo-nazi uit de nederlandse politiek noemde. Van mij mag hij dit proces winnen.
Ik vind namelijk dat Mevrouw Verdonk die titel verdient.
En van mij mogen alle tweede kamerleden, die haar maar door laten gaan met het steeds xenofober maken van het beleid, voortaan in het bruin gekleed gaan.
Laffe klootzakken!
Een amerikaanse geloofsidioot heeft een bord bij zijn kerk geplaatst met daarop de mededeling dat de koran door de wc gespoeld moet worden. Dat vinden sommige mensen niet zo leuk. Zij horen liever een welgemeend ‘sorry‘. De man antwoordde echter:
Ik kan mijn schatje niks weigeren. Ze vroeg mij net om wereldvrede. Dat regel ik dus even. Wil iedereen vanaf nu ophouden met ruzie maken? Even ‘sorry’ tegen elkaar zeggen, en ‘het geeft niet’ antwoorden. Dank u wel.
Alsjeblieft moppie.
Dit was me het weekje wel. Een avondje Star Wars in Antwerpen overleefd, een avondje Peter Pan Speedrock en Turbonegro zonder al te veel verwondingen meegemaakt. Een briljant concert van Nine Pound Hammer gezien in de Vera in Groningen. En een huwelijk, gisteren. Ik ben een beetje brak
…en toen werden zijn benen er af gehakt en werd hij, brandend, voor dood achtergelaten aan de rand van een vulkaan na een belachelijk gevecht. Ja, daarom loopt hij wat moeilijk en heeft hij een masker op, die Darth Vader. Zo. Nu jullie weten hoe het afloopt kunnen jullie net zo goed even doorlezen.
Jezus, wat is D66 toch een zeikpartij. Altijd maar mekkeren over ‘macht aan het volk’ en dat soort onzin. En dan plaatsen ze zoiets op hun site:
“Pamflet blablabla verantwoordelijkheid: Blablabla visie blablabla nieuwe solidariteit. Concrete ideeën blablabla te komen tot blablabla toekomstgerichte samenleving. Blablabla pamflet blablabla politiek leider blablabla.
Ik legde vanmiddag al een linkje maar ik bleef er nog even over denken. Roken is in de auto nóg gevaarlijker dan het al is en zou dus verboden moeten worden. Ik zou verder willen gaan.
De afgelopen dagen huismoedertjes die een keertje mogen rijden, vaders die stressen van het gejengel in hun anders zo stille leasebak en andere zondagsrijders op weg naar en terug van een veel te kort lang weekend ontweken. Levensgevaarlijk, al die niet-rokende fileveroorzakers.
Dan heeft Paul het nog makkelijk. Op die Dalton Highway.
“…volgens het ministerie moeten mensen die slecht te (sic) been zijn gewoon gebruik kunnen maken van de koeriers”.
“Meneer, wat zit er in dat koffertje?!”
“Wat denkt u? Een gun natuurlijk. Staat er duidelijk op.”
“Maakt u een grapje?”
oktober 2011 juni 2011 april 2011 maart 2011 september 2010 mei 2010 april 2010 maart 2010 januari 2010 december 2009 november 2009 oktober 2009 september 2009 juli 2009 juni 2009 april 2009 maart 2009 februari 2009 januari 2009 december 2008 november 2008 oktober 2008 september 2008 augustus 2008 juli 2008 juni 2008 mei 2008 april 2008 maart 2008 februari 2008 januari 2008 december 2007 november 2007 oktober 2007 september 2007 augustus 2007 juli 2007 juni 2007 mei 2007 april 2007 maart 2007 februari 2007 januari 2007 december 2006 november 2006 oktober 2006 september 2006 augustus 2006 juli 2006 juni 2006 mei 2006 april 2006 maart 2006 februari 2006 januari 2006 december 2005 november 2005 oktober 2005 september 2005 augustus 2005 juli 2005 juni 2005 mei 2005
