Hank en Kittekat

Het archief van mei 2006

Wat kan ik zeggen? In aangeschoten toestand nog wel. Vanavond schitterde Goldfrapp in Paradiso en Kittekit en ik zaten met open mond aan de balustrade gekluisterd. Na ernstig gebabbel heen en weer en witte wijn en cola begon de show.

(meer…)

Alweer? Ja, alweer. Ik heb zo het idee dat het te maken heeft met het blokje met gecensureerde info wat hij op zijn site gezet heeft. Bijna direct daarna deed de site het niet meer. Het is toch ongelooflijk dat de AIVD sites uit de lucht haalt die informatie tonen waar bevriende naties niet van gediend zijn.
Boswachter, laat van u horen!

(meer…)

Nog meer keuzes. Was het al lastig om te kiezen of je een stukkie van Kittekat wilde lezen of misschien eentje van Hank, sinds vandaag kunt u hier nóg meer kiezen!
Met gepaste trots bieden wij, Hank en Kittekat, u de mogelijkheid om de artikeltjes op onze site in twee verschillende vormgevingen te bekijken. De eerste, voor hippe conservatievelingen, is het oude vertrouwde thema ‘Zønebrille‘. De tweede vormgeving is meer iets voor de dolende mensch, op zoek naar de innerlijke rust, hopend op een oude ziel in een volgend leven, het thema wat wij de naam ‘De Wårheid‘ hebben gegeven.

(meer…)

Na een stomig heet gekruid onderdonsje met Hank op de bank, kwam bezinning in mij op. Ik ben slecht voorbereid op het huwelijkse leven. In de vier maanden dat ik getrouwd ben geweest heb ik mij nauwelijks kunnen concentreren op de consumatie ervan, met de dood op de hielen achterna gezeten. Dat einde is bekend. Smartenzeer en kraters van pijn. Nu ik mij heilzaam onderdompel in het bad der liefde met geile zeepsop, is het tijd voor een doorstart.

(meer…)

Kittekat De Profane en ik, Hank De Lascieve hebben de Eer U te laten delen in de Enige Ware Waarheid. Door hard werken, grondig zoeken en uiteindelijk snoeihard onderhandelen hebben wij het voor elkaar gekregen om van De Rechtmatige Eigenaar, De Almachtige Himself, De Waarheid in pacht te krijgen voor de tijd van 6 generaties met mogelijkheid tot verlenging. Hoewel, snoeihard onderhandelen… Hij hoefde hem niet echt meer, vandaar ook die relatief lange contractduur. “Lekker lang”, zeide Hij toen we dat deel van de pachtovereenkomst bespraken. Hard werken en grondig zoeken zijn misschien ook niet helemaal de juiste termen. We kwamen Hem gewoon tegen in het café op de hoek waar Hij net een oobster gispte vanwege het bocht dat ze als zijnde Sherry had geschonken.

(meer…)

Mevrouw Verdonk heeft vandaag verklaard dat ze vorige week een rechte rug heeft getoond. Wellicht. Wat mij meer opviel is dat ze haar sloot toonde. De sloot tussen haar benen van hier tot Auschwitz. Waar een gestage stroom van Zyklon-B uit stroomde terwijl ze haar dieptepunt bereikte.

Sinds vandaag bieden Hank en Kittekat de elitairen onder hun 11 trouwe lezers een nieuwe feature aan: een ware Dashboard Widget! Dit programmaatje toont het laatste artikel van Hank en Kittekat én, als bonus, een willekeurig artikel uit het steeds uitbreidende archief. Nu ja, als bonus? Zonder dat willekeurige artikel heeft zo’n widget gewoon helegaar geen zin.
Om de Hank en Kittekat Widget te kunnen gebruiken heeft u het besturingssysteem van Apple nodig, en wel met versienummer 10.4 of hoger.

De bruiloft komt dichterbij. In mijn hoofd ontwikkelen zich plaatjes: lange tafels, eten en drinken, muziek en vrolijkheid. Ik zie mijzelf lachen en ik voel de energie. Ik kijk om mij heen en zie Hank. Mijn man!

(meer…)

Verdonk heeft goed geluisterd naar haar adviseur. Deze man was ooit de adviseur van wijlen Homo met Stropdas En Grote Bek, die als motto ‘Ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg’ had. Of zoiets, wat kan mij het schelen.
Verdonk nu heeft een geheel eigen motto, wat zeer goed past binnen haar houding van politieke incorrectheid: Ik zeg eventueel wat u wilt horen maar ik doe wat anders.

Maar er is ook mooi nieuws.

(meer…)

De psychiater ziet er zo jong uit dat ik denk met de assistente te maken te hebben. Broer oogt zenuwachtig, mama rustig. Wegens kamergebrek gaan we in de activiteitenhoek zitten. Veel potloden en papier. Ik probeer wat te tekenen maar het blaadje blijft even blanco als mijn hoofd. Na de gebruikelijke koffie begint het psychiatermeisje te praten.

(meer…)

De eerste keer Hank en Kittekat!

(meer…)

Lang leve haldol. Voor deze keer durf ik dat best op te schrijven. Troffen Hank en ik zondag nog een erg delirische broer aan, vandaag begroette hij mama met het verzoek dat zijn telefoonrekening wel betaald moest worden. Hij is van de IC – met tussenstop MC – naar de gesloten psychiatrische afdeling van het ziekenhuis.

(meer…)

Om het leed wat te bestrijden, togen Hank en ik vanmiddag naar een terras op de hoek. Witbier met een citroentje bracht de oberin. We zaten best wel knus. Op de grond voor ons een opgeblazen zwembadje waarin een krokodil dobberde. Het bier was fris en de zon straalde raak. Om ons heen zaten voornamelijk trutjes en kakmensen, ze zijn niet meer te vermijden in de Pijp. Verscholen achter onze zonnebrillen observeerden we wat.

(meer…)

Gisteren trok Tex, na gedane arbeid, terwijl wij bij hem op het terras in de tuin zaten te nippen van een glas wijn, een broek aan en kwam naast ons zitten. Er zaten spletterstrontvlekken rond zijn kruis. Hij heeft vervolgens maar een andere broek aangetrokken.
We hebben nog wat bier gedronken maar dat viel niet zo goed, eigenlijk. De hele nacht heb ik liggen ruften als een hond, rollend over mijn opgezwollen buik.
Waarom schrijf ik dit in Zeus’ naam allemaal op?

(meer…)

Het leven ontvouwt zich weer als een soap. De verpleegster van de IC afdeling kirt. Ze betuttelt mijn mama en mij als tienjarige meisjes. Ze vertelt met grote blauwe ogen wijdopen gesperd dat hij aan de slangetjes vastzit voor vochttoediening, slaapmedicatie, voor het controleren van de vitale functies, zijn bloeddruk is nog steeds aan de lage kant maar zijn temperatuur is inmiddels gezakt van 42 graden naar een normaal niveau.

(meer…)

Gisteravond stormde ik naar boven, de trap op, richting bed. Slapen, slapen! dacht ik wild. In het proces van klimmen stootte ik loeihard mijn knie. Bebloed en kniezend viel ik in de armen van Hank. Gelukkig wordt het morgen lekker weer, dat heeft de weerman ons plechtig beloofd. Kan ik eindelijk beginnen met het dragen van zomerse schoenen. Onder de hoogslaper stonden ze al netjes opgesteld.
De ochtendstond viel maar weer eens vies tegen. Een douche wekte in mij een slechts fictief wakker zijn op. Hank maakte robotachtige gebaren om aan te geven dat ook hij nog niet echt bij bewustzijn was en liep naar de keuken om koffie te zetten.
De schoen staarden mij aan, ik staarde terug.

(meer…)

april 2012 maart 2012 oktober 2011 juni 2011 april 2011 maart 2011 september 2010 mei 2010 april 2010 maart 2010 januari 2010 december 2009 november 2009 oktober 2009 september 2009 juli 2009 juni 2009 april 2009 maart 2009 februari 2009 januari 2009 december 2008 november 2008 oktober 2008 september 2008 augustus 2008 juli 2008 juni 2008 mei 2008 april 2008 maart 2008 februari 2008 januari 2008 december 2007 november 2007 oktober 2007 september 2007 augustus 2007 juli 2007 juni 2007 mei 2007 april 2007 maart 2007 februari 2007 januari 2007 december 2006 november 2006 oktober 2006 september 2006 augustus 2006 juli 2006 juni 2006 mei 2006 april 2006 maart 2006 februari 2006 januari 2006 december 2005 november 2005 oktober 2005 september 2005 augustus 2005 juli 2005 juni 2005 mei 2005