Hank en Kittekat

Over zedeloosheid in zigeunerkampen

Ze komen niet zo heel vaak in het nieuws maar positief zal het meestal niet zijn. Zigeuners, of Roma, noem ze zoals je wilt, worden in verband gebracht met illegale criminaliteit en een bandeloze leefstijl maar bijna nooit wordt er een zigeuner veroordeeld: het beeld wat we hebben wordt gevormd door vermoedens, slechts weinig beschaafde mensen zijn ooit in een zigeunerkamp geweest en kunnen vertellen wat daar gebeurt. Van die weinige mensen ben ik er een en ik kan u slechts verklappen dat de dingen die daar gebeuren, ’s nachts gelukkig, het daglicht niet kunnen verdragen.

Tijdens een van mijn vele vakanties in Griekenland campeerden we met wat vrienden in het wild bij een strandje onder een paar dennebomen aan de rand van een dorpje. Op een duistere, maanloze nacht hadden we ons weer eens flink bezopen maar anders dan andere nachten had ik me dit keer nog iets meer bezat en bovendien had ik een meisje aan de haak geslagen. Diep in de nacht, in de absolute duisternis wandelden we een stuk bij ons basiskamp vandaan om op een afgelegen plekje samen, in alle rust, zonder iemand te storen, een slaapzak te delen. Ik zal niet in detail treden over wat wij daar allemaal precies hebben uitgespookt, zo goed kan ik me dat allemaal niet meer herinneren.

Op donkere maanloze nachten zullen de oude zigeuners die er bij waren het verhaal vertellen over het rumoer in de nacht en de twee naakte westerlingen die ’s ochtends, ietwat verdwaasd, midden in hun kamp tussen de woonwagens wakker werden.

  1. SLET!

  2. Hahahaha!