Hank en Kittekat

Celeb bloed

‘Dat is me er eentje’, knikt Juf Elsje. Onze peuterspeelleidster heeft het over Kiki die uitgestrekt op de vloer is gaan liggen.
‘Maar, vertrouwt Juf Elsje mij toe, ‘dat doet ze alleen maar omdat jij erbij zit.’
Aha. Deze show wordt uitsluitend voor mij opgevoerd.

Het peuterspeelzaal principe betekent dat ouders eens in de zoveel tijd meedraaien met de groep. Daar hebben ze tegenwoordig een mooi woord voor bedacht: ouderparticipatie. Ik doe braaf mee. Zo ben ik. Ik ben bovendien benieuwd hoe mijn dwarskopje zich gedraagt in een groep. Kindjes die ook naar de peuterspeelzaal worden gebracht, roepen en zwaaien naar haar. ‘Kiki, Kiki!’. Ze moet er niet zo heel veel van hebben. Eigenlijk wil ze maar een ding en dat is lekker op schoot bij Juf Elsje. En als ik erbij ben, bij mij op schoot. Of verzint ze wat we samen gaan doen.

‘Nu gaan we die puzzel maken, mama.’
We maken een puzzel.
Kiki, wijst naar Dani: ‘Hij wil kleine Nemo pakken, he mama?’
Ik: ‘Nee, dat wil Dani vast niet.’
Kiki: ‘Jawel.’
En ze zwaait verleidelijk met kleine Nemo, heen en weer. Voor zijn neus.

Kiki ligt nog steeds plat op de vloer. Terwijl ze net voor de groep één voor één alle drinkbekers boven haar hoofd heeft gehouden en ze allen netjes op tafel heeft gezet. Ik straalde van binnen. Mijn meisje. Alleen daarna vond ze het wel weer welletjes en weigerde ze zelf ook aan tafel te komen zitten.
Ik eet fruit mee en zie haar gluren naar mij. Dan staat ze op en komt ze op het stoeltje naast mij zitten.

‘Lekker drinken, mama?’
‘Echt wel, mop.’