Hank en Kittekat

Het archief van juni 2011

Rouwen is een ritueel waar je in moet zien te komen. Ik wist al snel wat voor mij ging werken. Het heeft met herhaling te maken, eentje zonder einde. Zo lijkt het wel. Maar dat is schijn. Er komt een moment waarop je beseft dat het ritueel geen grote rol meer speelt in je leven. Het is verworden tot een uitgeklede versie van de eerste avonden waarop ik tot een bal in bed lag opgerold, de pijn verkrampingen gaf tot op het bot en mijn fluisteringen gericht waren naar het oneindige. Hij luisterde en gaf raad, troostte mij geluidloos. Heel soms praat ik nog met Ralph. Hij glimlacht wat. We weten dat het goed zit. Tot het moment waarop je overvallen wordt met een bericht.
(meer…)

april 2012 maart 2012 oktober 2011 juni 2011 april 2011 maart 2011 september 2010 mei 2010 april 2010 maart 2010 januari 2010 december 2009 november 2009 oktober 2009 september 2009 juli 2009 juni 2009 april 2009 maart 2009 februari 2009 januari 2009 december 2008 november 2008 oktober 2008 september 2008 augustus 2008 juli 2008 juni 2008 mei 2008 april 2008 maart 2008 februari 2008 januari 2008 december 2007 november 2007 oktober 2007 september 2007 augustus 2007 juli 2007 juni 2007 mei 2007 april 2007 maart 2007 februari 2007 januari 2007 december 2006 november 2006 oktober 2006 september 2006 augustus 2006 juli 2006 juni 2006 mei 2006 april 2006 maart 2006 februari 2006 januari 2006 december 2005 november 2005 oktober 2005 september 2005 augustus 2005 juli 2005 juni 2005 mei 2005